Ziekenboeg 2.0

Vertelde ik van de week niet dat het beter hier in huis ging met de krentenbaard. Vanochtend besloten we toch maar om met Aron zijn “vlekjes” naar de huisarts te gaan. Ik had namelijk het gevoel dat het -hoe rustig het vorig weekend leek- nu niet meer zo rustig is. Grote plekken op zijn been en onder zijn arm een plek waardoor ik hem niet eens mag op tillen niet echt ideaal. Ook zijn nacht rust wordt flink belemmerd door de jeuk en pijn (?). Aron is nog te jong om duidelijk aan te geven waar hij last van heeft, heel lastig natuurlijk.

Hij heeft nu een kuur gekregen, een floxapen kuur. Ik kende het nog niet, maar het blijkt een prednison te zijn. Aron mag dit driemaal daags innemen en het wordt dolle pret. Niet echt dus, want de kuur smaakt ontzettend vies, en moet op een lege maag ingenomen worden. De eerste keer dat Aron de kuur kreeg ging al goed. In eerste instantie moest het met een spuitje maar dit werkte niet, we deden het in een beker ranja en weg was het.

‘S avonds daar in tegen was verschrikkelijk. Aron wilde zijn drinken niet op drinken, en maakte alleen maar kokhals bewegingen. Er zat op dat moment nog maar 1 ding op, het toedienen onder dwang. Het is het meest verschrikkelijk dat ik ooit gedaan heb bij Aron. Maar het moet, hij moet beter worden. En deels snapt hij het, maar aan de andere kant snapt hij niet dat het zo vies moet zijn. Ik trouwens ook niet. Ik snap namelijk best goed dat Aron het niet wil hebben.

Op naar de volgende rondes, mocht je tips hebben voor het geven van de medicijnen. Alle tips zijn welkom!

Advertisements

10 thoughts on “Ziekenboeg 2.0

  1. Jeetje wat ontzettend lastig mop! Maar het is voor een goed doel, het beter worden. Hopelijk is hij er straks helemaal vanaf, ik blijf duimen. Sterkte de komende dagen!

  2. Wat verschrikkelijk om het onder dwang te geven he 😦 ik moest mijn zoontje met 6mnd een kuurtje geven. Met tranen in de ogen want hij wou het niet en dit moest ook met spuitje. Bah. pfff maar misschien door een toetje? Of door melk? Heel veel succes en sterkte ermee en hopen dat het snel helpt!

  3. Toen Lyona zo vreselijk ziek was moest zij ook vreselijke antibiotica innemen en het smaakte vreselijk en dit moest 7 weken lang elke dag 3x.

    Bij ons lukte het echt niet en moesten we ook dwingen en zijn we terug gegaan naar het ziekenhuis omdat wij niet meer wisten hoe en wat.

    Dus in het ziekenhuis hebben wij gezien hoe de zuster het gedaan heeft en het lukte…..Ze pakte een kleurplaat en stickers, ze mocht kiezen welke kleurplaat en sticker ze wilde en omdat ze dat had en mocht plakken nam ze haar antibiotica.

    Probeer dan met kleurplaatje en stickers en dan geef je je antiB.

    Na 3 weken was Lyona gewent geraakt aan die vieze smaak van die antibiotica en konden we zonder stickers geven.

    Hoop dat het lukt, succes mies

  4. Ik kan me heel goed voorstellen hoe moeilijk dat moet zijn, en hoe dubbel het voelt omdat je het beste met je kindje voor wilt, Joyce je bent gewoon een super mama, en soms moet mama even streng en duidelijk zijn zodat je ventje er beter van wordt, je bent een topper!

  5. Oh jeetje, wat lijkt het me vervelend om je kindje medicijnen te moeten geven onder dwang. Je weet natuurlijk dat het goed is voor je kereltje, maar het voelt zo tegen natuurlijk omdat je je kind niet wilt dwingen iets te doen wat hij niet wil!
    Ik hoop dat Aron snel beter wordt! Succes en beterschap.

    ps: die stickers klinken wel goed, of wellicht een beloning elke keer als hij zijn medicijnen inneemt. Bijvoorbeeld een plaatje met hem uitzoeken, deze in (puzzel)stukjes knippen en elke keer als hij zijn medicijnen heeft ingenomen mag hij een stukje van de puzzel toevoegen

  6. Misschien kan je er wat tegen over zetten. Een sticker of afkruissysteem bijvoorbeeld. Elke keer als hij zijn drankje zelf helemaal opdrinkt een sticker of kruisje en als de kuur voorbij is, een beloning? Een leuk cadeautje of een leuk dagje ergens heen. Iets in die richting? Wij hebben op het werk momenteel een meisje die ook een kuurtje heeft en het weigert. Maar als we vervolgens met haar afspreken dat ze daarna iets mag doen wat ze leuk vindt (naar buiten, kleuren, verven, etc), dan neemt ze het uiteindelijk toch wel.

  7. Mijn moeder deed mijn antibiotica vroeger altijd door een zelfgemaakt waterijsje. Dat was de enige manier hoe ik het naar binnen kreeg.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s